Historia Bahamów

Wyspy archipelagu Bahamów przez przybyciem tu Europejczyków zamieszkiwali Indianie z plemienia Lucayan, trudniący się przeważnie rybołówstwem. Obecnie znajdziemy rozsiane na wielu wyspach archeologiczne wykopaliska, gdzie dawniej znajdowały się osady tego plemienia. Można też odwiedzić jaskinie, które w tych koralowo-wapiennych skałach uformowała woda i gdzie znaleziono przedmioty wytwarzane przez tubylczych mieszkańców. Przełomem nie tylko dla wysp Bahama, ale i dla całych Karaibów była wyprawa Krzysztofa Kolumba. Historycy podejrzewają nawet, że pierwszym lądem Nowego Świata, który hiszpańskie statki napotkały w 1492 roku, była właśnie jedna z wysp grupy Bahamów. Nazwa tego archipelagu pochodzi zresztą prawdopodobnie od hiszpańskich słów „baja mar” czyli płytkie morze. Indianie całkowicie wymarli w ciągu zaledwie 25 lat pobytu nowych europejskich panów, którzy szybko stracili zainteresowanie nowym lądem. Tereny ten ponownie na stale zasiedlili angielscy purytanie, którzy przypłynęli tu w połowie XVII wieku, choć wiek ten upłynął dla Bahamów raczej pod gwiazdą piractwa. Swoją bazę miał tu między innymi jeden z najsłynniejszych korsarzy – Edward Teach lub Thatch, zwany Czarnobrodym (Blackbeard). Warto przy okazji wspomnieć, że jego wycenianego obecnie na przynajmniej kilka milionów funtów skarbu nigdy nie odnaleziono. Inni słynni piraci z Bahamów to Calico Jack (w tłumaczeniu nieszczególnie groźny Perkalowy Jacek), a także kobiety Anne Bonny (kochanka Calico Jacka) oraz Mary Read (także członkini jego załogi). Poza tym ponoć swoje łupy zakopał tu też jeden z bardziej skutecznych bukanierów, pracujący dla Królestwa Wielkiej Brytanii – sir Henry Morgan. W wieku XVIII ludność Bahamów zasilili uchodźcy z Ameryki – brytyjscy lojaliści oraz ich czarnoskórzy niewolnicy – po tym jak Anglia utraciła dominację nad Stanami Zjednoczonymi. Piracka przeszłość dała o sobie znać, kiedy można było wzbogacić się na działalności przemytniczej – w trakcie wojny domowej w USA, kiedy to na Wyspy Brytyjskie szmuglowano konfederacką bawełnę oraz w czasach prohibicji. Były to czasy wielkiej prosperity dla co obrotniejszych i odważniejszych mieszkańców Bahamów. Obecnie wyspy czerpią zyski przede wszystkim z turystyki – od 1973 roku już na własny rachunek, kiedy to państwo to uzyskało niepodległość, porzucając brytyjską dominację, jednak nadal pozostając we Wspólnocie Narodów. 10 lipca obchodzi się na Bahamach Święto Niepodległości.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *